Julien Clerc

Je voyage

|

'k Ben op reis

Video afspelen

‘Je voyage’ is geschreven door Julien Clercs goede vriend en tekstschrijver van het eerste uur Maurice Vallet, ook wel Momo genoemd. De vriendschap ging diep: in goede en slechte tijden zijn de twee elkaar altijd tot steun geweest. Geweest ja, want Maurice overleed al in 2017, op 69-jarige leeftijd. Vooral in de beginjaren schreef hij chansons voor Julien, zoals ‘Quatre heures du matin’ en ‘Julien’. ‘Je voyage’ vind ik zijn mooiste tekst omdat het zo getuigt van moed en optimisme: op pad gaan naar het onbekende, genieten van wat je onderweg tegenkomt en erop vertrouwen dat het allemaal wel goed komt – ja, ook met haar. De tekst, de muziek en het eclatant gejubel van Julien vallen prachtig samen in dit chanson, dat het ook erg goed doet op de Route du Soleil. Bon voyage et soyez prudent sur la route!

Je voyage

Je marche fragile comme une jonquille
Poussé au dos par un grand vent
Et toutes les pensées qui m’habillent
Me donnent un air de cerf volant
Je prends des sentiers peu faciles
Qui vont trainant sur les collines
Où des tas d’arbres un peu graciles
Me tendent leur bras et leurs racines

Je voyage, je voyage
Et dans ma tête et dans mes reins
L’idée de toi fait son chemin

Je passe tranquille dans les forêts
J’arrête un soir sous une cascade
Pour y siffler un vieux menuet
Avec des oiseaux de parade
Je trouve la mer au bout du ciel
Dans l’eau les planctons étincellent
Et dans le noir toutes les étoiles
Gonflent mon äme comme une voile

Je voyage, je voyage
Et dans ma tête et dans mes reins
L’idée de toi fait son chemin

Je croise sans fin des cabarets
Des zincs mouillés et des gens ivres
Dans les pays où le ciel livre
Des tonnes d’envies et de regrets
Je plonge mon coeur dans des regards
Où flottent ennuis et désespoirs
Puis je repars pour voir ailleurs
Si le monde enfoui n’est pas meilleur

Je voyage, je voyage
Et dans ma tête et dans mes reins
L’idée de toi fait son chemin

'k Ben op reis

Ik volg het onbekende pad
En wandel fier met rechte rug
Alle gedachten die ik had
Ze zijn de vleugels van mijn vlucht
Ik kies geen makkelijke weg
Ga over heuvels, door het bos
De boom waar ‘k me te rusten leg
Omarmt m’ en laat me nooit meer los

‘k Ben op reis, ‘k ben op reis
Ik word gedreven door de wind
En weet dat jij, je weg wel vindt

Verwonderd trek ik eropuit
Van waterval naar strand en zee
En als ‘k een vrolijk liedje fluit
Dan fluiten vogels met me mee
Aan d’horizon de oceaan
Die oplicht als een diamant
Waarboven sterren stralend staan
Ik voel hoe ‘t vuur in mij ontbrandt

‘k Ben op reis, ‘k ben op reis
Ik word gedreven door de wind
En weet dat jij, je weg wel vindt

Ik ga de kroeg in, dood de tijd
Met dronken lui op een terras
Die karrevrachten hoop en spijt
Verdrinken in een volgend glas
Mijn hart verdraagt de aanblik niet
Van hun verveling en verdriet
Ik krijg dat niet meer uit mijn kop
En pak maar weer mijn boeltje op

‘k Ben op reis, ‘k ben op reis
Ik word gedreven door de wind
En weet dat jij, je weg wel vindt

Paroles:  

Maurice Vallet

Musique: 

Julien Clerc

Vertaling:  

Inge Klinkert