Julien Clerc

Double Enfance

|

Dubbele jeugd

Video afspelen

“Kun jij niet een chanson voor me schrijven over het thema echtscheiding?’ Julien Clerc vroeg het aan Maxime le Forestier, al sinds jaar en dag een goede vriend van hem en ook een groot artiest. Beiden waren ze kinderen van gescheiden ouders. Beiden hadden op hun beurt weer kinderen van gescheiden ouders voortgebracht. Julien was er niet trots op, alhoewel hij altijd geprobeerd heeft de schadelijke gevolgen van zijn scheidingen (twee maal) voor zijn kinderen te beperken. Na zijn scheiding van Virginie Couperie bleven de kinderen in het ouderlijk huis wonen en vlogen Julien en Virginie om de week in (birdnesting heet dat tegenwoordig).
Blijkt inderdaad het beste voor de kinderen, maar ja: kost ook een paar centen. Enfin. Een chanson over echtscheiding moest het worden dus. Het werd Double Enfance van het gelijknamig album dat in 2005 verscheen. Een uptempo liedje met een voor velen zeer herkenbare tekst, hélas…

Double Enfance

(Refr.)
Elle est pas donnée à tout l’monde
La chance de s’aimer pour la vie
Dix ans dix mois dix secondes
Et nous voici
À plonger dans les eaux troubles
De mes souvenirs lointains
Si quelquefois je vois double
C’est que l’enfance me revient

Double vie double silence
Double sens et double jeu
Silencieux le cœur balance
Pourquoi les parents sont-ils deux
On voit du pays on voyage
Chaque semaine et chaque été
Des souvenirs qui déménagent
Et qu’on ne peut pas raconter

(Refr.)

Deux maisons deux quartiers
Deux gâteaux d’anniversaire
Multiplier les pères et mères
N’a pas que des mauvais côtés
Avant les autres j’aurais su
Que le seul sentiment qui dure
C’est le chagrin d’une rupture
Où je n’aurais jamais rompu

(Refr.)

Dix ans dix mois dix secondes
Le temps n’est plus un souci
Elle est pas donnée à tout l’monde
La chance de s’aimer pour la vie

Dubbele jeugd

(Refr.)
Niet iedereen kent het geluk
Van liefde voor een levenlang
Soms gaat het al eerder stuk
Daar sta je dan
Duik ik in de troeb’le zee
Van mijn voorbije kindertijd
Zie ik dubbel, zie ik twee
Een jeugd die mij in tweeën splijt

Dubbelleven, dubbelrol
Dubbelspel en dubbelfout
Wat is eig’lijk waardevol
Waarom zijn ze ooit getrouwd
Veel op reis en vaak naar zee
Elke week van a naar b
Verhalen, ze verhuizen mee
Maar kunnen nooit worden verteld

(Refr.)

Twee vakanties, twee keer taart
Twee keer een verjaardagsfeest
En dubbele ouders is geen bezwaar
Ook al voelde ik mij verweesd
Ik hoor bij het geheim verbond
Van zij die weten hoe het is
De pijn van toen, een diepe wond
Die nooit meer te genezen is

(Refr.)

Soms gaat het al eerder stuk
Dan voel je je alleen en bang
Niet iedereen kent het geluk
Van liefde voor een levenlang

Paroles:  

Maxime le Forestier

Musique: 

Julien Clerc

Vertaling:  

Inge Klinkert