Julien Clerc

Charpie de chapka

|

Charpie de chapka

Video afspelen

Het intro van ‘Charpie de chapka’ doet me denken aan een liedje van Robert Long, onze eigen krullenbol uit de jaren ’70 – maar dit geheel terzijde. We hebben hier weer een van die uitzonderlijk mooie pennenvruchten van Etienne Roda-Gil op de muzikale fruitmand liggen. Julien wilde met dit nummer zijn grootvader van moeders kant eren: Alexandre Merlot, een antilliaan van Guadeloupe. Voor ik aan het vertalen sloeg, heb ik mijn hoofd gebroken over charpie de chapka. Ik had geen idee wat Roda-Gil hiermee bedoelde. Na consultatie van mijn Franse vrienden ben ik tot de slotsom gekomen dat het hier gaat om een stukje bont dat russische kinderen als knuffeltje gebruiken. Als synoniem hiervoor gebruik ik de pleister op de wond. Het dekt misschien niet precies de lading van het liedje, maar het pakt de sfeer ervan wel. Et ça suffit!

Charpie de chapka

Je me souviens, je me souviens
Tes longues mains, tes longues mains
Être bon, être bien
Être soi, être rien
Mais pas n’importe quoi
Une charpie de chapka

Ces mots qui ne veulent plus rien dire
Ou qui disent le contraire
De ce qu’ils voulaient dire
Tout ça, maintenant, c’est là
Comme une charpie de chapka
Et je me souviens de toi

Se souvenir d’où l’on vient
Ne pas donner raison aux chiens
Ne pas devenir n’importe quoi
Pas une charpie de chapka

Un soleil qui nous désaltère
L’eau pure qui chauffe nos artères
Vouloir un peu de mieux sur terre
Comme tu le voulais là-bas
Loin des charpies de chapka

Je me souviens tes longues mains
Artiste pauvre passé sur terre
Tu voulais le bien de tes frères
Une seul famille, un seul destin
Et le bonheur au quotidien

Ces rêves, maintenant, ne sont plus là
Ils sont tous partis avec toi
Comme les empires croulent soudain
Comme les rêves se désespèrent
Devant le mal, devant le froid
Comme une charpie de chapka

Charpie de chapka

Ik denk nog vaak aan je terug
Je handen en je rechte rug
Een goede man, een lieve man
Een man waar j’op vertrouwen kan
Dat je er was, dat je bestond
Het was een pleister op de wond

Maar deze woorden zeggen niets
En zeggen niet wat ik nu voel
Of wat ik echt bedoel
Toch is het beter iets dan niets
De troost die ik toen bij je vond
Het was een pleister op de wond

Jij bent mijn oorsprong, mijn begin
Je gaf mijn jonge leven zin
Ik werd wat jij belangrijk vond
Maar nooit een pleister op de wond

Je bent de zon die mij verwarmt
Jouw liefde is het die m’ omarmt
Die liefde, waar jij pal voor stond
Ook nu: in jouw geheim verbond
Ver van de pleisters op de wond

Ik denk nog vaak aan jou terug
Arme artiest, je ging te vlug
Je had het beste met ons voor
En dat dringt nu pas tot me door
Gewoon wat dagelijks geluk

Jouw dromen zijn voorgoed voorbij
Vervlogen – en met jou erbij
Zoals de ster van het succes ooit dooft
En ook de droom waar je in gelooft
Het troost me dat je ooit bestond
zoals een pleister op de wond

Paroles:  

Etienne Roda-Gil

Musique: 

Julien Clerc

Vertaling:  

Inge Klinkert