Charles Aznavour

Trousse chemise

|

Trousse chemise

Video afspelen

Trousse chemise van Charles Aznavour heb ik vertaald op verzoek van een van mijn websitebezoekers. Hij schreef: “Zingend over het bos Trousse chemise op de punt van Ile de Ré bezingt Charles Aznavour een eerste liefde, maar… is het wel helemaal wat zij ook wil? Ik hoop zó dat Aznavour alleen maar de wijn heeft gemorst…” Na grondige bestudering van de tekst moest ik hem teleurstellen (alle aanzwellende violen aan het begin van het chanson ten spijt): we hebben hier te maken met een overduidelijk Me-too’tje avant la lettre…

Trousse chemise

Dans le petit bois de Trousse chemise
Quand la mer est grise et qu’on l’est un peu
Dans le petit bois de Trousse chemise
On fait des bêtises, souviens-toi nous deux
On était partis pour Trousse chemise
Guettés par les vieilles derrière leurs volets
On était partis la fleur à l’oreille
Avec deux bouteilles de vrai muscadet

On s’était baigné à Trousse chemise
La plage déserte était à nous deux
On s’était baigné à la découverte
La mer était verte, tu l’étais un peu
On a dans les bois de Trousse chemise
Déjeuné sur l’herbe, mais voilà soudain
Que là, j’ai voulu d’un élan superbe
Conjuguer le verbe aimer son prochain

Et j’ai renversé à Trousse chemise
Malgré tes prières à corps defendant
Et j’ai renversé le vin de nos verres
Ta robe légère et tes dix-sept ans
Quand on est rentré de Trousse chemise
La mer était grise, tu ne l’étais plus
Quand on est rentré la vie t’a reprise
T’as fait ta valise t’es jamais revenu

On coupe le bois à Trousse chemise
Il pleut sur la plage des mortes saisons
On coupe le bois, le bois de la cage
Où mon cœur trop sage était en prison

Trousse chemise

In het kleine bos van Trousse chemise
De zee was er grijs, net zo’n beetje als wij
In het kleine bos van Trousse chemise
begingen we allebei een stommiteit
We waren vertrokken naar Trousse chemise
Bespied door de oudjes vanachter ‘t gordijn
We waren vertrokken, met zin in de zomer
en twee mooie flessen verdomd goede wijn

We hebben gezwommen in Trousse chemise
Het strand was verlaten, voor ons allebei
We hebben gezwommen gewoon in ons blootje
De zee was er groen, net zo’n beetje als jij
En daar in het bos van Trousse chemise
tijdens de picknick en volstrekt impulsief
bedacht ik mij om gehoor te gaan geven
aan ‘t godd’lijk gebod: Heb uw naaste lief

Ik heb het vermorst, in Trousse chemise
ondanks je verzet en je smekend bezwaar
Ik heb het vermorst, de wijn in de glazen
Je ragfijne jurk en je zeventien jaar
We gingen terug, weg uit Trousse chemise
De zee was er grijs, maar jij nu niet meer
We gingen terug, je leven ging verder
Je pakte je koffers en nooit kwam j’ er weer

Ze hakken het hout in Trousse chemise
De lucht hangt er zwaar en de stranden zijn nat
Ze hakken het hout, het hout van de kooi waar
mijn hart, toen zo braaf nog, in opgesloten zat

Paroles:  

Charles Aznavour

Musique: 

Charles Aznavour

Vertaling:  

Inge Klinkert