Julien Clerc

Lune, Lune

|

Volle maan

Video afspelen

Lune, lune gezongen en gecomponeerd door Julien Clerc is een van de pareltjes van tekstschrijver Etienne Roda-Gil. Het bezingt op speelse wijze hoe iedereen anders tegen hetzelfde kan aankijken en hoe mensen zich er tegelijkertijd door verbonden voelen – in dit geval: de maan. Op de melancholieke coupletten volgt een vrolijk, lichtvoetig gezongen refrein dat je maar moeilijk meer uit je hoofd krijgt. Een oorwurm heet dat ook wel, of in het Frans: une chanson en boucle…

Lune, Lune

Quand elle regarde la lune
La femme du boulanger
A une certitude
Ce sont des pains rangés

Quand il regarde la lune
Monsieur le curé
Y voit un réfectoire
Où les anges vont manger

(Refr.)

Lune lune lune lune
d’amertume ou bien sucrée
Lune lune lune lune lune
douces pommes de mon pommier

Quand il regarde la lune
Le si beau Général
Y voit la grosse médaille
Qui manque à son poitrail

Quand il regarde la lune
Le marchand de journaux
Y voit des cosmonautes
Qui écoutent la radio

(Refr.)

Quand il regarde la lune
Le triste enfant gâté
Veut qu’on le lui achète
Pour pouvoir la jeter

Il n’y a qu’une lune
Et chacun de ses yeux
Y voit la fortune
Son malheur ou bien les deux

(Refr.)

Quand je regarde la lune
Comme je suis amoureux
je sais qu’elle regarde la lune
Et moi je suis heureux

(Refr.)

Volle maan

Kijkt ze naar de volle maan
De kleine bakkersvrouw
Ziet ze ’n bol gerezen deeg
Ja, daar denkt ze altijd aan

Kijkt hij naar de volle maan
De eerwaarde dominee
Hoort hij eng’len in concert
Die zingend door de hemel gaan

(Refr.)

Volle maan, de volle maan
telkens een ontdekkingsreis
Volle maan, de volle maan
appel uit het paradijs

Kijkt hij naar de volle maan
De trotse generaal
Denkt hij aan een gouden plak
die ontbreekt er nog maar aan

Kijkt hij naar de volle maan
De krantenjongen, op z’n fiets
Droomt hij over het heelal
Waar astronauten binnengaan

(Refr.)

Kijkt hij naar de volle maan
Het eenzaam kind, gekwetst en bang
Door z’n wimpers ziet hij dan
De bal waarmee hij spelen kan

Het is maar een volle maan
Die soms geluk brengt, soms verdriet
Een volle maan, meer is het niet
Spiegel van ons kort bestaan

(Refr.)

Maar kijk ik naar de volle maan
Verliefd en wat melancholiek
Weet ik dat jij hetzelfde ziet
En dan kan ik de wereld aan

(Refr.)

Paroles:  

Etienne Roda-Gil

Musique: 

Julien Clerc

Vertaling:  

Inge Klinkert