Charles Aznavour

Il faut savoir

|

Je moet de kunst verstaan

Video afspelen

Na Julien Clerc was Charles Aznavour de eerste Franse zanger waarmee ik vreemdging. Qua chansons vertalen dan. Matthijs van Nieuwkerk had eind jaren ’00 een column in de VARA-gids die elke week ging over ‘De beste zanger die ooit geleefd heeft – Charles Aznavour’. Ja, Matthijs is fan en steekt dat niet onder stoelen of banken. In een van zijn columns verzuchtte hij dat hij het onmogelijk vond om de emotie in Il faut savoir in Nederlandse woorden te vangen. Dat liet ik mij geen twee keer zeggen. Il faut savoir gaat over je waardigheid bewaren, ook als je kapot van liefdesverdriet bent. En dat je dat soms gewoon niet lukt, omdat de liefde te groot is. Ik broedde een tijdje op de vertaling en stuurde ‘m de tekst een paar dagen later. Hij liet weten dat hij het geslaagde poging vond. Mijn advies om ook eens wat van Julien Clerc te beluisteren, legde hij hoofdschuddend terzijde. Nou ja zeg, la honte!

Charles Aznavour is op 1 oktober 2018  op 94-jarige leeftijd overleden op zijn landgoed in het Zuid-Franse Mouriès. Hij ligt begraven in het familiegraf van de Aznavours in Montfort–l’Amaury in de buurt van Parijs.

Il faut savoir

Il faut savoir, encore sourire
Quand le meilleur s’est retiré
Et qu’il ne reste que le pire
Dans une vie bête à pleurer

Il faut savoir, coûte que coûte
Garder toute sa dignité
Et malgré ce qu’il nous en coûte
S’en aller sans se retourner

Face au destin qui nous désarme
Et devant le bonheur perdu
Il faut savoir cacher ses larmes
Mais moi, mon cœur, je n’ai pas su

Il faut savoir quitter la table
Lorsque l’amour est desservi
Sans s’accrocher l’air pitoyable
Mais partir sans faire de bruit

Il faut savoir cacher sa peine
Sous le masque de tous les jours
Et retenir les cris de haine
Qui sont les derniers mots d’amour

Il faut savoir rester de glace
Et taire un cœur qui meurt déjà
Il faut savoir garder la face
Mais moi, mon cœur, je t’aime trop
Mais moi, je ne peux pas
Il faut savoir mais moi
Je ne sais pas…

Je moet de kunst verstaan

Je moet de kunst verstaan, te blijven lachen
Als je het beste hebt gehad
En je het ergste moet verwachten
De tranen op je levenspad

Je moet de kunst verstaan, wat ook gebeuren zal
Om dan met opgeheven hoofd
En ondanks niets en niemendal
Op weg naar waar je in gelooft

Het noodlot lacht ons uit, en toont ons het gemis
Van geluk verloren in verdriet
Je moet de kunst verstaan, in deze droefenis
Maar lieve schat, dat kan ik niet

Je moet de kunst verstaan, om heel stil weg te gaan
Wanneer het over is en uit
En dan niet met de deuren slaan
Maar weggaan zonder een geluid

Je moet de kunst verstaan, hoe je de pijn verbijt
Terwijl je zegt dat het wel gaat
Verlangend naar die woordenstrijd
Toen liefde werd verward met haat

Je moet de kunst verstaan, zonder gezichtsverlies
En doof voor een te vroeg gestorven hart
Je moet de kunst verstaan, om te bevriezen
Maar daarvoor heb ik je te lief
Maar ik, ik kan het niet
De kunst verstaan maar ik
Ik kan het niet…

Paroles:  

Charles Aznavour

Musique: 

Charles Aznavour

Vertaling:  

Inge Klinkert