Michel Delpech

Chez Laurette

|

Bij Laurette

Video afspelen

Michel Delpech schreef Chez Laurette in 1965, 17 jaar was hij toen nog maar. Het is een herinnering aan zijn eigen jeugd, waarin hij na schooltijd altijd in het café nog wat met zijn vrienden ging drinken. Hij woonde met zijn ouders boven het buurtcafé en de waardin, Christiane, ving hem vaak op als zijn ouders aan het werk waren. Het nostalgische chanson dat doet verlangen naar vervlogen tijden, werd uitgebracht midden in de zogenaamde yéyé-periode, waarin Engelstalige muziek zijn weg vond via de Franse ether. Misschien dat het chanson daarom wel zo’n succes werd – het was een verademing en een streling voor het oor in al dat angelsaksische muzikale geweld. Vele zangers namen het liedje in de jaren daarna op in hun repertoire, zo niet de allermooiste Franse zanger van de hele wereld. Die, ja. Het nummer had zeker niet misstaan op zijn laatste album met oude covers Les Jours Heureux!

Chez Laurette

À sa façon de nous appeler ‘ses gosses’
On voyait bien qu’elle nous aimait beaucoup
C’était chez elle que notre argent de poche
Disparaissait dans les machines à sous

Après les cours, on allait boire un verre
Quand on entrait, Laurette souriait
Et d’un seul coup, nos leçons, nos problèmes
Disparaissaient quand elle nous embrassait

C’était bien chez Laurette
Quand on faisait la fête
Elle venait vers nous, Laurette
C’était bien, c’était chouette
Quand on était fauchés
Elle payait pour nous, Laurette

Et plus encore, afin qu’on soit tranquilles
Dans son café, y avait un coin pour nous
On s’y mettait pour voir passer les filles
Et j’en connais qui nous plaisaient beaucoup

Si par hasard, on avait l’âme en peine
Laurette seule savait nous consoler
Elle nous parlait et l’on riait quand même
En un clin d’œil, elle pouvait tout changer

C’était bien chez Laurette
On y retournera
Pour ne pas l’oublier, Laurette
Ce sera bien, ce sera chouette
Et on reparlera
Des histoires du passé, chez Laurette

Bij Laurette

Zoals ze ons altijd ‘haar jongens’ noemde
Daar kon j’aan zien, ze had ons graag te gast
Ons zakgeld ach, wat was dat toch aandoenlijk
Verdween er in de oude flipperkast

Direct uit school, dan gingen w’er eentje nemen
Ze lachtte als ons clubje binnenkwam
Ons huiswerk en ook al onze problemen
Verdwenen als z’ons in haar armen nam

Het was fijn bij Laurette
Als we ‘t op stelten zetten
Dan deed ze mee met ons, Laurette
Het was fijn, het was prettig
En waren we weer blut
Dan dokte ze voor ons, Laurette

In haar café, mits we ons goed gedroegen
Hield ze voor ons altijd een hoekje vrij
Hier was ‘t dat wij voor ‘t eerst verkering vroegen
Er zaten zulke mooie meisjes bij

En als ons hart dan gierend uit de bocht vloog
Wist zij alleen hoe ze ons troosten kon
Sprak ze met ons en na een kleine knipoog
Lachten we flauw en scheen algauw de zon

Het was fijn bij Laurette
Ooit komen we er weer
Want ik vergeet haar nooit, Laurette
Dat wordt fijn, dat wordt prettig
En dan vertellen we
Hoe fijn het vroeger was, bij Laurette

Paroles:  

Michel Delpech

Musique: 

Michel Delpech

Vertaling:  

Inge Klinkert